Het is net na 10.00 uur als we bij de Panoramabahn in KitzSki aankomen. We kunnen zo de gondel instappen, dat is top. Als we achter ons kijken, zien we een (deels) wit dal. Richten we onze blik vooruit, dan ziet het er een stuk treuriger uit. Daar wordt de kleur van het landschap vooral gedomineerd door bruin-, geel- en groentinten. Hopelijk is het boven beter.
Van de Resterhöhe naar de Wurzhöhe
Boven is het zicht prima en zien we gelukkig wat meer wit landschap. Vanaf het bergstation van de Panoramabahn gaan we eerst rustig naar beneden met blauwe piste 70b. Daarna beginnen we ons richting de andere kant van het gebied te bewegen.
De tour begint bij blauwe piste 71b. De condities zijn tot nu toe niet echt om over naar huis te schrijven en ze worden – zelfs nu al – voelbaar slechter. De ijzige onderlaag doet niet veel goeds voor mijn zelfvertrouwen. Al na piste 71b merk ik dan ook dat ik er niet helemaal lekker in zit. Daarom drinken we een kop koffie & heiße choco bij de Sonnalm.
Blauwe piste 71b 
Warme choco bij de Sonnalm
Met vernieuwde energie gaan we via 72C & 73 en wat liften naar de rode pistes: 75, 65 en 62. Doordat het steeds bewolkter wordt, is het zicht inmiddels ook slechter. Tussendoor tikken we de Bärenbadkogel nog even aan. Daarna kunnen we de lift pakken om bij de 3-S Bahn te komen. Die lift vormt de verbinding tussen de Wurzhöhe en de Pengelstein, en gaat hoog over een dal.
Richting Kitzbühel/Kirchberg
Na een best lange rit in de 3-S bahn, komen we aan op de Pengelstein. Met 1938 meter is dit het hoogste punt van dit gebied. Dat zegt op zich wel wat: het is hier allemaal niet zo hoog en je hebt dus ook niet veel uitwijkmogelijkheden als de sneeuw op lagergelegen delen uitblijft.
Vanaf de Pengelstein gaan we via een mengelmoes van blauwe, rode en zwarte pistes naar onze doelbestemming: de Hahnenkamm (via piste 29a, 16, 16b, 24 en 36). Maar voordat we die blauwe 36 pakken, is het de hoogste tijd om de maag te vullen. We eten bij restaurant Sonnenrast snel een gerecht met zuurkool, Knödel en vlees.
Eenmaal op de Hahnenkamm valt ons op dat hier best wat prima mogelijkheden zijn om te beginnen/oefenen. We hopen nog een glimp op te vangen van de Hahnenkamm-Rennen, maar het event lijkt al afgelopen.
Een bar en boze terugweg
Heel lang kunnen we er niet bij stilstaan, want we hebben nog een flinke tocht terug voor de boeg. Door de slechte condities is het fijn om daar wat langer de tijd voor te hebben. We kiezen de snelste weg terug, waarbij we eerst weer met de 3-S Bahn terug moesten.
De 3S-bahn van KitzSki
De condities op de terugweg waren bar en boos. Het bestond vooral uit geschraapte blauwe en rode pistes (37 – 16a/28a – piste 61 – 68). Waar ik normaal bij de randen nog wel prima door de losse sneeuw kan snowboarden, was zelfs dat op veel plekken niet mogelijk. We keken dan ook niet heel raar op toen we onderweg een helikopter en iemand in een banaan zagen. Op zulke ijzige pistes hebben veel wintersporters nou eenmaal veel minder controle.
Verrassing op de laatste kilometers
Nadat we stoeltjeslift G7 uitrolden, dachten we met de lange blauwe piste 76 bij lift G1 uit te komen. Helaas was het laatste stuk van piste 76 gesloten. Het tweede deel van die piste lag er uiterst beroerd bij. Het blauw van het ijs wisselde zich af met stukken zonder sneeuw. Goed steentjes ontwijken dus 😉 Als dat de voorbode van de rest van de piste was, snap ik wel waarom het gesloten was.
Wegwijzer bij de Resterhöhe
Gelukkig konden we via lift G5 en piste 72b bij lift G4 komen, die ons naar het bergstation van de Panoramabahn bracht. We hadden inmiddels een leuk aantal kilometers in de benen en niet zo’n zin meer om de afdaling tot het middenstation te doen. Daarom stapten we rond 16.00 moe maar voldaan de gondel in.
We hebben nog wat mooie beelden voor je geschoten. Kijk je mee?
