Vanaf dit wintersportseizoen (2025/2026) is het in Italië voor iedereen verplicht om een helm te dragen op de piste. Terwijl ik fel tegen de helmplicht voor snorscooters op Nederlandse fietspaden was, merkte ik bij het horen van dit nieuws een genuanceerdere reactie op. Interessant! Tijd voor een persoonlijke kijk op de skihelmplicht in Italië.
Waarom de helmplicht is ingevoerd
In alle dodelijke wintersport ongelukken is hoofdletsel de voornaamste oorzaak. Het is niet voor niets dat we door de jaren heen steeds meer mensen met een helm de piste af zagen gaan. Als we dit onderzoek mogen geloven, dragen de meeste Nederlandse wintersporters een beschermend hoofddeksel op de piste. En ook in Italië zag je de meeste mensen al met een helm naar beneden komen.
Toch kiest het land voor helmplicht. Daarvoor zetten ze de eerste stap in 2021, toen kinderen (tot 18 jaar) verplicht werden een helm te dragen tijdens hun winterse activiteiten op de Italiaanse pistes. En nu wordt dit dus uitgebreid naar iedereen. Een van de argumenten is de toenemende drukte en daarmee de vergrootte kans op ongevallen. Tegelijkertijd past het ook gewoon goed bij het Italiaanse beleid om wintersporters veilige pistes te kunnen bieden.
Maar waarom precies nu, vroeg ik me af. Vanuit mijn marketingbril kon ik wel wat bedenken: we bevinden ons ‘toevallig’ in de aanloop naar de Olympische Winterspelen die in 2026 in – jawel – Italië plaatsvinden. Zo’n toch wel opvallend nieuwtje speelt het land in de kijker. Zal de timing dan deels te relateren zijn aan PR? Wie weet.
Sluit veiligheid, vrijheid uit?
PR of niet, als ik op de piste sta, wil ik zo veel mogelijk dat heerlijk vrije gevoel ervaren. In gezonde spanning, gedragen door de zwaartekracht naar beneden glijden, met adembenemende natuur in zicht en rust om je heen. Dat is waarom ik er intens van geniet. ‘Moeten’ (ofwel zo’n opgelegde regel) kan dat heerlijke gevoel flink de kop indrukken. Het staat haaks tegenover vrijheid.
Of toch niet?
Want toch, toen het nieuws over de helmplicht in Italië me ter ore kwam, sprong ik er niet van uit m’n vel. Ik bespeurde zelfs een licht positieve houding bij de gedachte dat ieder poppetje op de piste met een helm naar beneden zou komen. Niet dat ik het anderen niet gun om zonder helm op het snowboard te staan. Maar ik gun anderen wel net dat beetje meer veiligheid en misschien zelfs net wat meer snowboardruns in het leven. Bovendien: zo belemmerend is het toch niet?
Daarom een uitsmijter als afsluiting: een helm staat voor mij het vrije gevoel niet in de weg. Het versterkt het zelfs!
